Ο ρολος των κρισεων

Ο ρόλος των κρίσεων 

Μαθήματα από το εξελικτικό ταξίδι του Ανθρώπου και του Σύμπαντος.

Κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε μια μεγάλη  δυσκολία, ατομική η συλλογική,  που συνοδεύεται από αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα μεγάλου φόβου επιζητούμε 3 πράγματα  1) κατανόηση 2) ανακούφιση από τον πόνο, ελπίδα  και 2)  τελικά την λύση

Που τα ψάχνουμε αυτά;  Γύρω και πίσω. Στον περίγυρό μας σήμερα , τι κάνουν οι διπλανοί μας,  τι κάνουν άλλα κράτη  σε μια αντίστοιχη περίπτωση σήμερα, ή πίσω στο παρελθόν,  τι έκαναν οι Έλληνες ή άλλοι  λαοί στο  παρελθόν; Πως αντιμετώπισαν αντίστοιχα προβλήματα;

Γενικά όταν παίρνουμε μια απόσταση, διευρύνεται  η οπτική μας, ανοίγει ‘ο φακός’ με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα, και αυτό είναι βοηθητικό. Τα τελευταία χρόνια είδαμε πολλές αναλύσεις που πήγαν 50- 100 και 200 χρόνια πίσω.

Πόσο πίσω αλήθεια θα μπορούσαμε να πάμε; Πόσο θα μπορούσαμε να ‘ανοίξουμε τον φακό μας; Κάποιοι σύγχρονοι  στοχαστές, επιστήμονες ,μελλοντολόγοι άνοιξαν αυτό τον φακό όσο παίρνει, πήγαν στην  αρχή του χρόνου και παρατηρώντας την εξελικτική πορεία της ζωής έως σήμερα, έβγαλαν μερικά ενδιαφέροντα, ελπιδοφόρα και χρήσιμα συμπεράσματα που θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας

Εξετάζοντας  λοιπόν , την ζωή και τον τρόπο που εξελίσσεται, από την εμφάνισή της, μέχρι σήμερα, αυτό που παρατηρούμε είναι ότι η εξέλιξη δεν είναι γραμμική, αλλά περιλαμβάνει μια σειρά από εξελικτικά άλματα , δηλαδή απότομες ποσοτικές αλλαγές που οδήγησαν σε νέες μορφές που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν από πριν .

Ας κάνουμε ένα γρήγορο πέρασμα από αυτή την εξελικτική πορεία

Το πρώτο εξελικτικό άλμα είναι η ίδια η Δημιουργία,το  Big Bang , που έγινε περίπου 15 δισεκατ. χρόνια πριν, το ξεκίνημα της δημιουργίας του Σύμπαντος, από το κενό, μέσα από μια άγνωστη, αθέατη και μυστηριώδη Πηγή. Μέσα από αυτή την Πηγή, ξεπήδησε αυτή η Αρχή, από το Μηδέν ξεπήδησε το Παν, όλο αυτό  που ονομάζουμε Σύμπαν, και που φυσικά δε σταματά να εξελίσσεται και να αλλάζει.

Το αμέσως επόμενο εξελικτικό βήμα έγινε 4,5 δισεκ χρόνια πριν και ήταν ο σχηματισμός του ηλιακού μας συστήματος και της Γης. Τότε τα αέρια, τα οποία σχημάτιζαν ένα δίσκο,  στα όρια αυτού που σήμερα είναι ο Γαλαξίας μας, συρρικνώθηκαν για να σχηματίσουν μια πυρακτωμένη σφαίρα, αυτό που σήμερα ονομάζουμε Ήλιο. Μετά, μικρότερες ομάδες αερίων επηρεασμένες από το πεδίο βαρύτητας του Ήλιου, συμπυκνώθηκαν για να δημιουργήσουν τους πλανήτες, και ένας από αυτούς έγινε το σπίτι μας, η μητέρα Γη.

Το status quo της εποχής, που ήταν τα θερμά αέρια, που βρίσκονταν στη θέση των σημερινών πλανητών, είχαν μια απώλεια θερμότητας. Η δύναμη της Έλξης των ατόμων των αερίων, οδήγησε στην κατάρρευσή τους, που ειδομένη από την οπτική του status quo της εποχής, ήταν μια καταστροφή. Όμως οι αέριες μάζες προσαρμόστηκαν, συμπυκνούμενες στα σημερινά στερεά. Είχαμε την πρώτη καινοτομία του Σχεδίου, που ήταν η σύνθεση των στοιχείων, των στοιχείων που απαρτίζουν τους πλανήτες, το φεγγάρι, τη γη και φυσικά τα σώματά μας.

Περίπου 3,8 δις χρόνια πριν υπήρξε το επόμενο εξελικτικό άλμα, που ήταν η εμφάνιση του DNA , που οργανώθηκε σε μια νέα μορφή ζωής, τους μονοκύτταρους οργανισμούς, οι οποίοι κατοίκησαν τις πρώτες υδάτινες μάζες της Γης.

Αυτοί οι μονοκύτταροι οργανισμοί, για εκατομμύρια χρόνια διαιρούνταν και αναπαράγονταν και πλήθαιναν και γέμιζαν τις θάλασσες, τις υδάτινες μάζες της Γης, απορροφώντας τα θρεπτικά συστατικά της, μέχρις ότου εμφανίστηκε μια κρίση. Υπήρχαν  περιορισμοί στην ανάπτυξη. Υπήρχε υπερπληθυσμός, μόλυνση και στασιμότητα. Η ποιότητα ζωής άρχισε να πέφτει. Αν υπήρχαν τότε μελλοντολόγοι, θα προφήτευαν καταστροφή και πιθανή εξαφάνιση της ζωής.

Μέσα από αυτή την κρίση, 3,2 δις χρόνια πριν, αναδείχθηκε κάτι νέο. Μέσα από την πάλη για περισσότερη ενέργεια, αναπτύχθηκε μια νέα καινοτομία του σχεδίου, η εκπληκτική διαδικασία της φωτοσύνθεσης, δηλαδή η εκμετάλλευση του φωτός για δημιουργία τροφής. Αυτή η καινοτομία, παρήγαγε τα πρώτα μόρια της χλωροφύλλης, που μεταμόρφωσε τη Γη της εποχής . Μερικοί επιστήμονες την αποκαλούν την πρώτη «βιομηχανική επανάσταση» της Γης.

Τότε όμως εμφανίστηκε μια νέα κρίση. Το πρόβλημα ήταν ότι αυτός ο υπέροχος νέος τρόπος δημιουργίας τροφής και ενέργειας, δημιουργούσε μόλυνση. Ένα δηλητηριώδες αέριο, ο οξυγόνο απελευθερωνόταν μέσα από τη διαδικασία. Για τους πρώτους ζωντανούς οργανισμούς, αυτό ήταν θανατηφόρο. Το οξυγόνο κατέστρεφε τα τεράστια μόρια των μονοκύτταρων οργανισμών, καίγοντάς τα, ακριβώς όπως κάνει η υπεριώδης ακτινοβολία. Η φωτοσύνθεση της εποχής ήταν μια επικίνδυνη τεχνολογική καινοτομία. Αν τότε είχαμε media  και επιστήμονες να αξιολογήσουν την κατάσταση , τι θα έλεγαν ; Ότι  το οξυγόνο ήταν αντίθετο με το συμφέρον τους και την επιβίωσή τους. Αν υπήρχαν οικολόγοι και περιβαλλοντολόγοι θα είχαν αντισταθεί παθιασμένα στη βεβήλωση της νέας γης και στην καταστροφή των  υπαρχουσών μορφών ζωής .

Τελικά αυτή η θανάσιμη απειλή οδήγησε στην ανάδειξη των πολύ-κύτταρων οργανισμών μέσα από τους μονοκύτταρους οργανισμούς. Αυτοί οι οργανισμοί ήταν ικανοί να χειριστούν τις βιοτεχνολογικές απαιτήσεις του μεταβολισμού του οξυγόνου. Σ΄αυτό το στάδιο της εξέλιξης ξεπεράσαμε τα όρια της προηγούμενης ανάπτυξής μας. Μέσα από τη σωστή καινοτομία του σχεδίου , το οξυγόνο, που πριν ήταν δηλητήριο, χρησιμοποιήθηκε για να χτίσει έναν νέο κόσμο.

Από αυτή την κρίση προήλθε μια νέα μορφή ζωής, που ήταν ένα ριζικό άλμα σε συνειδητότητα και σε ελευθερία, και ήταν η αρχή των φυτών, των ζώων, της βιόσφαιρας και φυσικά των ανθρώπων.

Έτσι φαίνεται να αναδύεται η εξελικτική πατέντα: Κρίση – Περιορισμός –Εξάντληση ορίων- πιθανή καταστροφή  που ακολουθούνται από Καινοτομία του Σχεδίου – πιο σύνθετη τεχνολογία,-νέες μορφές οργάνωσης –νέες μορφές ζωής που οδηγούν στην αύξηση της συνειδητότητας και της ελευθερίας.

Καθώς συνεχίζουμε να βλέπουμε την εξελικτική ιστορία μας, βλέπουμε τη ζωή να απλώνεται και να αρχίζει να αποικεί, να εξαπλώνεται, και να μεταμορφώνει την εχθρική γη  στην καταπράσινη και πολυποίκιλη βιόσφαιρα που κατοικούμε σήμερα.

3  εκατ. χρόνια πριν εμφανίζονται τα πρώτα ανθρωποειδή, άλλο ένα ριζικό άλμα στη συνειδητότητα και την ελευθερία. Είναι το επόμενο εξελικτικό άλμα. Καθώς εξελίσσεται η πολυκυτταρική ζωή, αναπτύσσει έναν εγκέφαλο τόσο προικισμένο, τόσο σύνθετο, που ακόμα και σήμερα δεν έχουμε πλήρως ερευνήσει και κατανοήσει το βάθος και το εύρος των δυνατοτήτων του.

Περίπου 200 με 50.000 χρόνια πριν, μετά από  ένα μεγάλο αριθμό σταδίων της εξέλιξης των ειδών, εμφανίζεται ο πρώτος homo sapiens. Κάποιες από τις πρώιμες μορφές εξαφανίζονται στην πορεία.. Εμφανίζονται και άλλες μορφές ανθρωποειδών μέχρι που φτάνουμε στον homo sapiens sapiens, στον  άνθρωπο ο οποίος έχει αυτοσυνείδηση, ο οποίος γνωρίζει ότι γνωρίζει.

Η αυτό-συνειδητότητα, μετά την εμφάνισή της , στον homo sapiens sapiens σταθεροποιήθηκε, επεκτάθηκε και έγινε η νέα νόρμα. Δεν ξέρουμε ακριβώς ποιες ήταν οι εξελικτικές ωθήσεις που κινητοποίησαν την ανάδυση της συνειδητότητας. Επίσης, εκείνη την εποχή προέκυψε μια πολύ σημαντική καινοτομία του σχεδίου:. Ήταν η γλώσσα, η ικανότητα των ανθρώπων να επικοινωνούν πληροφορίες με συνειδητή επιλογή .

Παρατηρώντας το εξελικτικό μας ταξίδι παίρνουμε πέντε βασικά μαθήματα που μας ενθαρρύνουν να μετακινηθούμε προς τα μπρος.. Μαθαίνουμε  από τα μαθήματα του παρελθόντος για να τα εφαρμόσουμε στην εξέλιξή μας Τώρα

Πρώτο μάθημα.

Η εξέλιξη δεν προχωρά αναλογικά αλλά  με ποσοτικές αλλαγέςάλματα, από μια κατάσταση σε μια άλλη. Αυτά τα άλματα χαρακτηρίζονται από τη δημιουργία μιας ριζικής καινοτομίας, πχ δεν υπήρχε η Γη μετά έγινε η Γη, δεν υπήρχε Ζωή, μετά έγινε η Ζωή ,δεν υπήρχε βιόσφαιρα, μετά άνθισε όλη η Γη, δεν υπήρχαν άνθρωποι, και μετά αναδύθηκαν .

Έτσι  τι μαθαίνουμε; ότι όταν η ζωή φτάνει σε ένα όριο καινοτομεί και  μεταμορφώνεται, και άρα είναι φυσικό να  προσδοκούμε το απροσδόκητο και το καινούργιο.

Η φύση έχει κάνει πολλές υπερβάσεις για δισεκατομμύρια χρόνια και τώρα εμείς, μέσα από την εξελισσόμενη ανθρώπινη φύση μας, συμμετέχουμε στις διαδικασίες πρώτη φορά συνειδητά.

Δεύτερο Μάθημα

Η κρίση προηγείται της μεταμόρφωσης

Πριν από κάθε συμπαντική (αλλά και  προσωπική) αλλαγή εμφανίζονται προβλήματα, περιορισμοί ανάπτυξης, στασιμότητα, και καταστροφές. Από την προοπτική του παρόντος αυτές οι κρίσεις φαίνονται σα λάθη, αλλά από την προοπτική που αποκαλύπτεται μετά την μεταμόρφωση αυτά τα μαθήματα μπορούν να ειδωθούν σαν οδηγοί της ανάπτυξης, ζωτικά κίνητρα που κινητοποιούν τις καινοτομίες του σχεδίου και αποκαλύπτουν νέες ικανότητες.

Από την οπτική γωνία της εξέλιξης βλέπουμε τα προβλήματα σαν πράγματα που μας οδηγούν σε νέες μορφές ζωής και που είναι απαραίτητα για να ξεπεράσουμε την αδράνεια του status quo και να εκπληρώσουμε την κυρίαρχη τάση της εξέλιξης .

Τρίτο Μάθημα

Η προσέγγιση της φύσης είναι  Ολιστική. Δημιουργεί ολόκληρα συστήματα από  τα ξεχωριστά τους μέρη , συστήματα που είναι διαφορετικά και μεγαλύτερα από το άθροισμα των μερών τους και φυσικά με απροσδόκητες νέες δυνατότητες. Δυνατότητες που δεν μπορούν να προβλεφθούν, αν παρατηρήσουμε μόνο τα μέρη που τα απαρτίζουν.

Τέταρτο Μάθημα

Η εξέλιξη δημιουργεί ομορφιά και το όμορφο διαρκεί.

Η διαδικασία της εξελικτικής επιλογής ευνοεί το πιο κομψό, το καλύτερης αισθητικής σχέδιο. Κάθε φυτό, κάθε ζώο, κάθε ον στη φύση είναι όμορφο. Τα είδη μπορεί να ήταν λίγο αδέξια στις πρώτες φάσεις, όπως οι δεινόσαυροι ή  οι πρώτοι άνθρωποι, αλλά τελικά το είδος που επιβιώνει είναι εξαιρετικά όμορφο. Οτιδήποτε δημιουργούμε εμείς οι άνθρωποι που διαρκεί, είναι όμορφο.

Πέμπτο Μάθημα

Η εξέλιξη ανυψώνει τη συνειδητότητα και την ελευθερία μέσα από μια πιο σύνθετη τάξη.  Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα της κοσμογένεσης. Καθώς τα συστήματα γίνονται πιο σύνθετα αυξάνονται σε συνειδητότητα και σε ελευθερία. Είναι μια τάση δισεκατομμυρίων χρόνων. Αυτό σημαίνει ότι κάθε σπίθα επέκτασης της συνειδητότητας σε εμάς υποστηρίζεται από την ευρύτερη τάση της δημιουργίας και της εξέλιξης.

Μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτά τα μαθήματα για να  δούμε τις πατέντες  που αναδύονται στη δική μας περίπτωση.  Είμαστε στη φάση μιας δυναμικής μεταμόρφωσης.

Οι μελλοντολόγοι υποστηρίζουν ότι η μεταμόρφωση για το επόμενο εξελικτικό άλμα έχει ήδη ξεκινήσει.

Το ξεκίνημα αυτής της περιόδου μετάβασης στο επόμενο εξελικτικό άλμα ήταν η ανακάλυψη της θεωρίας της σχετικότητας από τον Αϊνστάιν που μας επέτρεψε να διεισδύσουμε μέσα στις βασικές αρχές της δημιουργίας . Nα και μερικά από τα βήματα με τα οποία  συνέχισε :

Στη δεκαετία του ‘50

  •  γενετικός κώδικα, η γλώσσα του DNA
  • Πληροφορική και  τεχνολογίες της,
  •  Τα αντισυλληπτικά, – γυναίκες αποκτούν έλεγχο  στην αναπαραγωγή και στα σώματά τους.

Την δεκαετία του 60

  • Διαστημικά ταξίδια Ο άνθρωπος πηγαίνει στο φεγγάρι.
  • δεν υπάρχει κενό και ότι ο κόσμος διαπερνάται από ενέργεια.
  • το περιβαλλοντικό κίνημα . -ι ανατέλλει η ιδέα της ευθύνης μας για το περιβάλλον.
  • Γυναίκες εξεγείρονται και ζητούν απελευθέρωση, ισότητα και ευκαιρίες. Η
  • Κινήματα για ειρήνη, ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη.
  • κίνημα του ανθρώπινου δυναμικού. Άρχισε να αναδύεται η νέα άποψη ότι έχουμε τεράστιο ανεξερεύνητο και ανεκμετάλλευτο δυναμικό . Αρχίζουμε συνειδητά να καλλιεργούμε την εξέλιξή μας .

Τη δεκαετία του ’70 ο ρυθμός εξέλιξης επιταχύνεται.

  •  Ο καταναλωτισμός, η διαρκής ανάπτυξη , ο  ανταγωνισμός , φτάνουν  στο όριο της βιωσιμότητάς
  • Η κατάρρευση του κουμμουνισμού . Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου .
  • Οι καθοδηγητικές αρχές της δυτικής κουλτούρας όπως η τεχνολογική πρόοδος, ο καπιταλισμός, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός, ακόμα και η  δημοκρατία εκπροσώπησης δείχνουν τα κενά τους.

Τα νέα πρότυπα εξακολουθούν να μην είναι ακόμη εμφανή. Ταυτόχρονα έχουμε την εμφάνιση κΚοινωνικού χάους που απέχει πολύ από την ισορροπία.

 

Αρχίζουν όμως να εμφανίζονται και σημάδια της μετάβασης.

  • Οι κοινωνικές καινοτομίες αναδύονται σε κάθε τομέα και λειτουργία, αλλά οι περισσότερες είναι ασύνδετες μεταξύ τους, δεν έχουν αρκετή χρηματοδότηση, είναι άγνωστες, ακόμα και σε άλλους που ασχολούνται με το ίδιο αντικείμενο, στον ίδιο τομέα.
  • Η αντίδραση και ο συντηρητισμός μεγαλώνουν ,  υπάρχει ο φόβος της περιβαλλοντικής κατάρρευσης , ξεκινά η τρομοκρατία κτλ.

Το ανθρώπινο είδος ζυγιάζεται, αιωρείται στο χείλος του γκρεμού, ισορροπεί στο ξεκίνημα  άλλης μια ποσοτικής μεταμόρφωσης.  Σε τι θα μεταμορφωθεί; Οι μελλοντολόγοι λένε στον Homo Uiversalis. Έναν άνθρωπο που θα χρησιμοποιεί το 100% του δυναμικού του και θα έχει Συμπαντική Συνειδητότητα- Συνειδητότητα της Ενότητας των Πάντων.

Μέσα από αυτή την οπτική μπορούμε να δούμε διαφορετικά τα πράγματα

Τα προβλήματά μας, μας πιέζουν να κατανοήσουμε τα συστήματα της φύσης και να μάθουμε να συν-εξελισσόμαστε με τη φύση. Απαιτούν από εμάς να συσχετιστούμε ο ένας με τον άλλο και με όλη τη ζωή, σαν μέρη ενός ζωντανού συστήματος, μιας ζωντανής κοινότητας .

Είναι παράλογο να σκεφτόμαστε ότι η δύναμη της δημιουργίας θα σταματήσει με εμάς. Η πατέντα της εξέλιξης είναι ενεργή και εμφανίζεται μέσα στην επίγνωση και τη δράση μας. Υπάρχει μια αυξανόμενη τάση ή ανάγκη να νιώσουμε εμείς οι ίδιοι την πληρότητα και την ολιστικότητα. Είμαστε ανυπόμονοι να συνδεθούμε να δημιουργήσουμε δίκτυα,  να συνεργαστούμε  για την επιβίωση, και την ενίσχυση της ζωής..

Αμέτρητοι άνθρωποι και μικρές ομάδες απομακρύνονται από την ψευδαίσθηση  ότι είμαστε ξεχωριστοί ο ένας από τον άλλο, από τη φύση και από το Πνεύμα.  Επιχειρούμε να επανασυνδεθούμε και να λειτουργήσουμε  σαν συμπονετικά όντα. Δεν το κάνουμε αυτό μόνοι μας. Η διαδικασία της εξέλιξης δουλεύει μέσα μας. Είπαμε ότι είμαστε η γενιά που συμβαίνει να έχει γεννηθεί καθώς η Νοόσφαιρα ωριμάζει, συνδέεται, και  είναι στο χείλος μιας συλλογικής αφύπνισης μέσα από εμάς .

Είμαστε σαν τα κύτταρα σε ένα σώμα ενός μωρού που γεννιέται. Είμαστε αυτοί οι οποίοι πρέπει να χειριστούμε συλλογικά αυτή τη μοιραία μετάβαση, από μια φάση της εξέλιξης μας στην επόμενη,

Λόγω της μορφογενετικής σχέσης όλων των όντων, σε όλα τα επίπεδα, οι επιμέρους επιλογές μας είναι επίσης επιλογές του συνόλου. Επειδή αυτές οι επιλογές θα εκπληρωθούν, πρέπει να επιλέξουμε με σοφία. Από δω και μπρος, ο σκοπός και η κατεύθυνση της ανθρώπινης δραστηριότητας προχωρά περισσότερο με συνειδητή επιλογή για το καλό του συνόλου της ζωής, απ’ότι τυχαία ή μέσα από μια κατάσταση εγω-κεντρικότητας. 

Είμαστε στο χείλος του βάθρου στη γραμμή του νέου άλματος. Δεν μπορούμε ούτε έχει νόημα να πάμε πίσω. Αυτό είναι αντίθετο με τη ζωή. Προχωράμε μπροστά και το κάνουμε μαζί με τους αδερφούς μας.

 

ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ